FUAT OKTA BERLİN'DE; DÖRDÜMCÜ NESLİN İNŞASI

 

BERLİN'DE DÖRDÜNCÜ NESLİN İNŞASI

Türk Toplumunun Geleceğine Yönelik Eğitim, Kültür ve Kurumsallaşma Proje Önerisi

T.C. Berlin Başkonsolosluğuna

Rüştü Kam
Türk Eğitim Derneği Başkanı

Sayın Başkonsolosum,

Öncelikle, akşam gerçekleştirilen dernek başkanları toplantısında söz almak istediğimi, ancak süre ve usul gerekçesiyle söz hakkı verilemediğini belirtmek isterim. Benim gibi söz alamayan başka katılımcılar da olmuştur. Yankı Bey de bu duruma şahittir.

Bu vesileyle, gelecekte yapılacak benzer toplantılar için küçük bir usul önerimi de paylaşmak isterim: Katılımcı sayısının fazla olduğu toplantılarda, konuşma süreleri yerine öncelikle soru ve önerilerin alınması, her katılımcıya belirli bir süre tanınması, daha fazla kişinin görüşlerini ifade edebilmesine imkân sağlayacaktır. Ayrıca, toplantıların ardından yazılı önerilerin ilgili makamlara iletilebileceği bir mekanizma oluşturulması da faydalı olacaktır.

Ancak asıl üzerinde durmak istediğim konu, Sayın Oktay Bey'in gündeme getirdiği dördüncü neslin inşası meselesidir.

Sayın Oktay Bey ve değerli heyet üyeleri, Berlin'e hoş geldiniz. Hepinize saygılarımı sunuyorum.

Almanya'da yaşayan Türk toplumunun geleceği, bugün yetişmekte olan genç nesillerin eğitimine, kültürel donanımına, toplumsal konumuna ve kurumsal imkânlarına bağlıdır. Artık dördüncü neslin yetiştiği bu dönemde, geçmişten devraldığımız dilimizi, kültürümüzü ve değerlerimizi korumak tek başına yeterli değildir. Aynı zamanda gençlerimizin Almanya'nın eğitim, bilim, ekonomi ve sosyal hayatında güçlü, donanımlı ve etkin bireyler olarak yer almalarını sağlayacak kalıcı yapılar kurmak zorundayız. Bunun için aileden eğitime, öğretmen ve din görevlisi yetiştirilmesinden özel okullara, öğrenci yurtlarından üniversitelere, kültür merkezlerinden sivil toplum kuruluşlarına kadar uzanan bütüncül ve uzun vadeli bir yol haritasına ihtiyaç vardır. Bu proje önerisi, Türk toplumunun Almanya'daki geleceğini günübirlik çalışmaların ötesine taşıyarak, planlı, kurumsal, sürdürülebilir ve gelecek nesillere kalıcı eserler bırakacak bir anlayışla ele almak amacıyla hazırlanmıştır. Temel hedefimiz; kimliğini ve köklerini bilen, yaşadığı ülkenin diline, hukukuna ve toplumsal değerlerine hâkim, iyi eğitimli, özgüvenli, üretken ve toplumlar arasında köprü kurabilen bir dördüncü neslin yetişmesine katkı sağlamaktır.

1. Önce nerede olduğumuzu bilmeliyiz

Muhammed İkbal'in şu sözü, meseleyi anlamak bakımından son derece önemlidir:

“Nerede olduğunuzu bilmezseniz, nereye gideceğinizi tayin edemezsiniz.”

Biz Berlin'de yaşıyoruz. Dördüncü neslin inşası gibi önemli bir sorumluluk üstleniyorsak önce kendimize şu soruları sormalıyız:

• Nerede inşa edeceğiz? Berlin'de ve Almanya'da.
• Kim inşa edecek? Bizler; ailelerimiz, eğitimcilerimiz, sivil toplum kuruluşlarımız ve devlet kurumlarımız.
• Nasıl inşa edeceğiz? İşte üzerinde düşünmemiz ve somut projeler geliştirmemiz gereken asıl mesele budur.

Bir hedef ortaya koymak önemlidir. Ancak o hedefe ulaşmak için gerekli kurumlar, eğitim altyapısı, insan kaynağı ve finansman oluşturulmadıkça hedefler temenniden öteye geçemez.

Bugün temel sorunumuz, dördüncü nesilden ne beklediğimizden ziyade, bu nesli yetiştirecek eğitim ve kültür kurumlarını yeterince oluşturamamış olmamızdır.

Bu nedenle aşağıdaki önerilerin bir bütün olarak değerlendirilmesini ve aşamalı bir eylem planına dönüştürülmesini teklif ediyorum.

2. ANA DİL EĞİTİMİ VE AİLELERİN BİLİNÇLENDİRİLMESİ

Dördüncü neslin kimlik inşasında ilk mesele ana dilidir.

A. Nitelikli ana dil eğitimi

Çocuklarımızın Türkçeyi yalnızca günlük konuşma dili olarak değil, okuyup yazabilecekleri, düşünebilecekleri ve kendilerini ifade edebilecekleri düzeyde öğrenmeleri sağlanmalıdır.

Bunun için:

• Almancaya ve Alman eğitim sistemine hâkim, çocuk gelişimi konusunda donanımlı, iki dilli öğretmenlerden yararlanılmalıdır.
• Mevcut Türkçe derslerinin niteliği ve verimliliği gözden geçirilmelidir.
• Alman eğitim sistemiyle uyumlu, çocukların yaş gruplarına göre hazırlanmış çağdaş Türkçe eğitim materyalleri geliştirilmelidir.
• Öğretmenlerin mesleki gelişimleri için düzenli eğitim programları uygulanmalıdır.

Öğretmen yalnızca Türkçe bilen kişi olmamalıdır. Çocuğun yaşadığı toplumu, kültürü ve eğitim ortamını da tanımalıdır. Çocuğun dünyasına girebilmeli, onunla ortak bir dil kurabilmelidir.

B. Ailelerin bilinçlendirilmesi

Ana dil eğitimindeki en önemli sorunlardan biri, bazı ailelerin Türkçenin çocuklarının geleceğindeki önemini yeterince kavrayamamış olmasıdır.

Bu nedenle aileler bilinçlendirilmelidir.

Camiler ve dinî kuruluşlar, toplumla doğrudan temas kurabilen önemli kurumlardır. Bu imkândan yararlanılmasını öneriyorum.

Almanya genelindeki camilerde, eş zamanlı olarak ayda bir kez ana dilin önemi hakkında bilgilendirici hutbe veya sohbetler düzenlenebilir.

Ayrıca ailelere yönelik seminerler, bilgilendirme toplantıları ve rehberlik çalışmaları yapılmalıdır.

Böylece ana dil eğitimi yalnızca okulların veya derneklerin sorumluluğu olmaktan çıkarılarak ailelerin de sahiplendiği toplumsal bir mesele hâline getirilebilir.

C. ÖĞRETMEN VE İMAM YETİŞTİRME PROGRAMI

Dördüncü neslin geleceğini inşa edebilmek için nitelikli öğretmen ve din görevlilerinin yetiştirilmesi öncelikli konular arasında yer almalıdır.

a.Türkçe öğretmeni yetiştirilmesi

Almanya'da lise eğitimini tamamlayan ve öğretmenlik mesleğine ilgi duyan gençlerimiz arasından başarılı adaylar belirlenerek Türkiye'deki üniversitelerin ilgili eğitim fakültelerinde öğrenim görmeleri için burs ve destek programları oluşturulmalıdır.

Bu gençlerimizin özellikle Türkçe öğretmenliği, Türk dili ve edebiyatı ve iki dillilik eğitimi alanlarında yetişmeleri teşvik edilmelidir. Eğitimleri süresince Almanya'nın eğitim sistemi, iki dilli çocukların ihtiyaçları ve Türkçe öğretiminin Almanya'daki koşulları konusunda da bilgi ve deneyim kazanmaları sağlanmalıdır.

Mezuniyet sonrasında Almanya'da Türkçe öğretmeni olarak görev yapabilmeleri için diploma tanıma, mesleki yeterlilik ve ilgili eyaletlerin istihdam şartları doğrultusunda gerekli düzenlemeler ve kurumlar arası iş birlikleri oluşturulmalıdır.

b. İmam ve din görevlisi yetiştirilmesi

Benzer bir program, Almanya'da görev yapacak imam ve din görevlilerinin yetiştirilmesi için de uygulanmalıdır.

Lise mezunu gençlerimiz arasından bu alana ilgi duyan ve gerekli nitelikleri taşıyan adaylar belirlenerek Türkiye'deki ilahiyat fakültelerinde eğitim almaları burslarla desteklenmelidir.

Adayların dinî bilgi ve formasyonlarının yanı sıra Almanca dil yeterliliği, Almanya'nın toplumsal yapısı, gençlerle iletişim, aile rehberliği, dinler arası diyalog ve birlikte yaşama kültürü konularında da donanım kazanmaları sağlanmalıdır.

Eğitimlerini tamamlayanların Almanya'daki ilgili dinî kurumlarda görev alabilmeleri için gerekli mesleki ve kurumsal şartlar gözetilerek istihdam modelleri geliştirilmelidir.

c. Burs, staj ve istihdam güvencesi

Her iki program için Türkiye ve Almanya'daki ilgili eğitim kurumları, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve dinî kurumlar arasında iş birliği protokolleri hazırlanmalıdır.

Öğrencilere eğitim bursu, barınma desteği ve staj imkânı sunulmalı; mezuniyet sonrasında Almanya'da mesleklerini icra edebilmeleri için gerekli tanınma ve istihdam süreçleri önceden planlanmalıdır.

Amaç: Kendi toplumunun dilini, kültürünü ve değerlerini bilen; Almanya'nın eğitim ve toplumsal yapısına hâkim; mesleki açıdan donanımlı öğretmenler ve din görevlileri yetiştirerek gelecek nesillere nitelikli hizmet sunulmasını sağlamaktır.

3. TÜRKİYE'Yİ TANITMA VE KÜLTÜREL BAĞLARI GÜÇLENDİRME

Almanya'da doğup büyüyen çocuklarımızın önemli bir bölümü Türkiye'yi yeterince tanımamaktadır.

Türkiye onlar için çoğu zaman aile ziyaretlerinden ibaret kalmaktadır. Oysa Türkiye'nin coğrafyasını, tarihini, kültürünü, mutfağını, sanatını ve doğal güzelliklerini tanımaları gerekir.

Bu amaçla:

• Almanya'da yaşayan çocuklar ve gençler için her yıl Türkiye'yi tanıma programları düzenlenmelidir.
• Bu programlar en az on günlük eğitim ve kültür gezileri şeklinde planlanmalıdır.
• Tarihî şehirler, müzeler, kültürel miras alanları, üniversiteler ve doğal güzellikler ziyaret edilmelidir.
• Gençlerin Türkiye'nin farklı bölgelerini ve kültürel zenginliklerini tanımaları sağlanmalıdır.

Bu geziler yalnızca turistik faaliyetler olarak görülmemeli; eğitim programlarının bir parçası olarak değerlendirilmelidir.

4. TARİH BİLİNCİ VE MEDENİYET EĞİTİMİ

Çocuklarımızın kendi tarihlerini ve medeniyet birikimlerini tanımaları, özgüvenli bir kimlik geliştirmeleri açısından önemlidir.

Bugün bazı gençlerimiz, Türklerin tarihi hakkında kendilerine yöneltilen aşağılayıcı ve genelleyici ifadeler karşısında yeterli bilgiye sahip olmadıkları için kendilerini ifade etmekte zorlanmaktadır.

Bunun çözümü, başka toplumları küçümsemek veya üstünlük iddiasında bulunmak değil; kendi tarihini doğru kaynaklardan öğrenen, eleştirel düşünebilen ve özgüvenli bireyler yetiştirmektir.

Bu kapsamda:

• Türk tarihi, İslam tarihi ve yakın tarih alanlarında yaş gruplarına uygun eğitim programları hazırlanmalıdır.
• Tarihî şahsiyetler, devlet adamları, düşünürler, bilim insanları ve sanatçılar tanıtılmalıdır.
• Türk ve İslam medeniyetinin bilim, sanat, mimari ve düşünce alanındaki katkıları anlatılmalıdır.
• Belgeseller, kısa filmler, dijital içerikler ve eğitim materyalleri hazırlanmalıdır.
• Tarihî eserler ve müzeler ziyaret edilerek yerinde öğrenme imkânı sağlanmalıdır.

Amacımız ezberci bir tarih öğretimi değil, tarih bilinci ve medeniyet farkındalığı kazandırmak olmalıdır.

5. DİN VE MANEVİYAT EĞİTİMİ

Çocuklarımıza din eğitimi verilmesi önemlidir. Ancak bu eğitim yalnızca temel ilmihal bilgilerinin aktarılmasıyla sınırlı kalmamalıdır.

Din; ahlak, vicdan, sorumluluk, adalet, merhamet, insan hakları ve birlikte yaşama kültürü çerçevesinde ele alınmalıdır.

Bu kapsamda:

• Yaş gruplarına uygun, sorgulamaya ve anlamaya dayalı din eğitimi programları hazırlanmalıdır.
• İslam düşünce tarihi, ahlak felsefesi ve medeniyet birikimi tanıtılmalıdır.
• İslam tarihinde iz bırakmış düşünürler, âlimler ve bilim insanları gençlere anlatılmalıdır.
• Dinî ve tarihî mekânlara, müzelere ve medeniyet merkezlerine eğitim gezileri düzenlenmelidir.

Bu geziler kapsamında Hicaz bölgesi, Özbekistan, Irak ve diğer İslam coğrafyalarındaki tarihî ve kültürel mirasın tanıtılması değerlendirilebilir. Bu tür programlar ilgili ülkelerin şartları ve güvenlik koşulları dikkate alınarak planlanmalıdır.

Buradaki temel hedef, dinini bilen, ahlaklı, sorgulayabilen ve farklı inançlarla bir arada yaşama kültürüne sahip gençler yetiştirmektir.

6. OSMANLI MUTFAĞI VE MESLEKİ EĞİTİM

Kültürümüzü tanıtmanın en etkili yollarından biri de mutfak kültürümüzdür.

Bu nedenle Almanya'nın eyaletlerinde, imkânlar ölçüsünde Osmanlı ve Türk Mutfağı Eğitim Merkezleri kurulmasını öneriyorum.

Bu merkezlerde:

• Geleneksel Osmanlı ve Türk yemekleri öğretilmeli,
• Gençlere aşçılık ve gastronomi alanında mesleki beceriler kazandırılmalı,
• Türk mutfak kültürü Alman toplumuna tanıtılmalı,
• Gastronomi alanında mesleki eğitim ve istihdam imkânları oluşturulmalıdır.

Böylece kültürel mirasımız korunurken gençlerimizin meslek edinmesine ve ekonomik hayata katılmasına da katkı sağlanacaktır.

7. EYALETLERDE KÜLTÜR VE EĞİTİM MERKEZLERİ KURULMASI

Yukarıdaki çalışmaların sürdürülebilir olması için kurumsal bir altyapıya ihtiyaç vardır.

Bu nedenle Almanya'nın eyaletlerinde, yerel şartlara uygun olarak Türk Kültür ve Eğitim Merkezleri kurulmasını öneriyorum.

Bu merkezlerde:

• Türkçe ve Almanca dil kursları,
• Halk oyunları eğitimleri,
• Müzik ve enstrüman kursları,
• Ebru ve geleneksel sanat eğitimleri,
• Resim ve güzel sanatlar kursları,
• Tarih ve medeniyet seminerleri,
• Gençlik ve aile eğitim programları,
• Mesleki gelişim faaliyetleridüzenlenmelidir.

Bu merkezler yalnızca Türk toplumuna değil, Alman toplumuna ve diğer kültürlerden insanlara da açık olmalıdır.

Böylece kültürümüzü kendi içimizde yaşatmanın yanında, yaşadığımız toplumla paylaşma imkânı da doğacaktır.

8. ÖZEL OKULLAR, ÜNİVERSİTE YURTLARI VE TÜRK-ALMAN ÜNİVERSİTESİ

Dördüncü neslin geleceğini güvence altına almak istiyorsak yalnızca kurslar, kültür merkezleri ve dönemsel eğitim programlarıyla yetinemeyiz. Okul öncesinden yükseköğretime kadar uzanan güçlü ve sürdürülebilir bir eğitim altyapısı oluşturmalıyız.

Bu amaçla Almanya'nın eğitim sistemi ve yürürlükteki mevzuatı çerçevesinde şu projelerin hayata geçirilmesini öneriyorum:

A. Türk-Alman özel eğitim kurumları açılmalıdır.

Berlin başta olmak üzere, Türk nüfusunun yoğun olduğu eyaletlerde, gerekli izin ve akreditasyon şartları yerine getirilerek özel okullar kurulması teşvik edilmelidir.

Bu okullarda:

·        Almanca ve Türkçe eğitimi güçlü bir akademik altyapıyla yürütülmeli,

·        Her iki ülkenin tarih ve kültürü dengeli biçimde tanıtılmalı,

·        Matematik, fen bilimleri, teknoloji ve sosyal bilimlerde nitelikli eğitim verilmeli,

·        Öğrencilerin hem Alman yükseköğretim sistemine hem de uluslararası eğitim imkânlarına hazırlanması sağlanmalıdır.

Amacımız çocuklarımızı toplumdan ayırmak değil; iki dili ve iki kültürü de iyi bilen, akademik açıdan donanımlı ve toplumsal hayata katkı sunan bireyler yetiştirmektir.

B. Üniversite öğrencileri için öğrenci yurtları açılmalıdır.

Almanya'nın farklı şehirlerinde üniversite eğitimi gören Türk gençleri için uygun maliyetli, güvenli ve eğitim odaklı öğrenci yurtları kurulmalıdır.

Bu yurtlar yalnızca barınma ihtiyacını karşılayan mekânlar olarak düşünülmemelidir. Aynı zamanda:

·        Kütüphane ve çalışma alanları,

·        Akademik danışmanlık ve mentorluk hizmetleri,

·        Kariyer ve meslek yönlendirme programları,

·        Kültürel ve sosyal faaliyetler,

·        Gençlerin birbirleriyle bilgi ve tecrübe paylaşabilecekleri ortamlar

sunmalıdır.

Özellikle ekonomik imkânları sınırlı, başarılı ve yükseköğrenim görmek isteyen gençlere burs ve barınma desteği sağlanması değerlendirilmelidir.

C. Türk-Alman üniversiteleri kurulması teşvik edilmelidir.

Türkiye ile Almanya arasındaki tarihî, ekonomik, bilimsel ve kültürel ilişkiler dikkate alındığında, iki ülkenin ortak akademik birikimini bir araya getirecek üniversitelerin kurulması önemli bir hedef olmalıdır.

Bu amaçla Türk ve Alman üniversitelerinin ortaklığıyla, ilgili ülkelerin yükseköğretim mevzuatına uygun biçimde yeni üniversiteler veya ortak yükseköğretim kurumları oluşturulması önerilmektedir.

Bu kurumlarda özellikle:

·        Mühendislik ve teknoloji,

·        Yapay zekâ ve bilişim,

·        Tıp ve sağlık bilimleri,

·        Hukuk ve sosyal bilimler,

·        Eğitim bilimleri,

·        Ekonomi ve uluslararası ticaret,

·        Türk-Alman ilişkileri ve kültür araştırmaları

alanlarında eğitim ve araştırma faaliyetleri yürütülebilir.

Öğretim dili Türkçe, Almanca ve ihtiyaç duyulan alanlarda İngilizce olarak planlanabilir.

Bu üniversiteler yalnızca Türk gençlerine değil, Alman ve diğer ülkelerden gelen öğrencilere de açık olmalıdır.

Böylece Almanya'daki Türk toplumu yalnızca mevcut eğitim sisteminden yararlanan bir topluluk değil, bilim ve yükseköğretim alanında da kurumlar oluşturan, bilgi üreten ve iki ülke arasında akademik köprü kuran bir topluluk hâline gelebilir.

Bu üç öneriyi birbirinden bağımsız projeler olarak değil, çocuklarımızın okul öncesinden üniversiteye kadar uzanan eğitim yolculuğunu destekleyen bütüncül bir eğitim stratejisinin parçaları olarak değerlendirmeliyiz.

9. EYALETLERDE KÜTÜPHANELER VE GENÇLİK ÇALIŞMA ALANLARI

Her eyalette, imkânlar ölçüsünde Türkçe ve Almanca kaynakları bir arada bulunduran kütüphaneler kurulmalıdır.

Bu kütüphaneler yalnızca kitap okuma alanları olarak düşünülmemelidir.

Aynı zamanda:

• Gençlerin ders çalışabilecekleri,
• Araştırma yapabilecekleri,
• Bilgisayar ve internet imkânlarından yararlanabilecekleri,
• Kültürel etkinliklere katılabilecekleri,
• Birbirleriyle fikir alışverişinde bulunabilecekleri

çok amaçlı eğitim ve gençlik merkezleri olarak tasarlanmalıdır.

Gençlerimize kitapla, bilgiyle ve araştırmayla buluşabilecekleri ortamlar sunmalıyız.

10. TÜRK LOBİSİ VE SİVİL TOPLUMUN ETKİNLİĞİNİN ARTIRILMASI

Almanya'da yaşayan Türk toplumunun sosyal, ekonomik, kültürel ve hukuki haklarının korunması ve geliştirilmesi için daha güçlü bir temsil mekanizmasına ihtiyaç vardır.

Bu amaçla, Almanya'nın demokratik hukuk düzeni ve siyasi katılım imkânları çerçevesinde, profesyonel bir Türk sivil toplum ve lobi yapılanması oluşturulmasını öneriyorum.

Bu yapı:

• Türk toplumunun sorunlarını araştırmalı ve raporlamalı,
• Yerel ve federal düzeyde karar vericilerle iletişim kurmalı,
• Gençlerin eğitim ve istihdam sorunlarını gündeme taşımalı,
• Ayrımcılık ve hak ihlalleriyle mücadelede destek sağlamalı,
• Türkiye ile Almanya arasında toplumsal ve kültürel ilişkilerin gelişmesine katkıda bulunmalıdır.

Bu yapılanmanın finansmanı öncelikle Almanya'daki iş insanlarımızın, vakıfların ve sivil toplum kuruluşlarının katkılarıyla oluşturulabilir.

Kamu kurumlarımız da hukuki çerçeve içinde proje, uzman personel, eğitim materyali ve teknik donanım desteği sağlayabilir.

11. FİNANSMAN, KOORDİNASYON VE UYGULAMA MODELİ

Bütün bu önerilerin hayata geçirilebilmesi için en önemli ihtiyaçlardan biri finansmandır.

İyi fikirler, yeterli kaynak ve koordinasyon olmadan uygulamaya dönüşemez.

Bu nedenle:

1. Berlin'de ilgili kurumların, derneklerin, eğitimcilerin, iş insanlarının ve uzmanların katılımıyla bir koordinasyon kurulu oluşturulmalıdır.
2. Almanya genelinde mevcut eğitim ve kültür kurumlarının envanteri çıkarılmalıdır.
3. Öncelikli projeler belirlenerek üç yıllık bir eylem planı hazırlanmalıdır.
4. Projelerin finansmanı için kamu destekleri, vakıflar, iş insanları ve özel sektör katkıları araştırılmalıdır.
5. Her proje için sorumlu kurum, bütçe, takvim ve ölçülebilir başarı kriterleri belirlenmelidir.
6. Yılda en az bir kez faaliyet ve sonuç raporu hazırlanarak ilgili kurumlarla paylaşılmalıdır.

Burada özellikle vurgulamak istediğim husus şudur: Devletin görevi yalnızca maddi destek sağlamak değildir. Kurumlar arasında koordinasyonu kolaylaştırmak, toplumsal birlikteliği teşvik etmek ve uzun vadeli projelerin sürdürülebilirliğine katkıda bulunmak da önemli bir sorumluluktur.

Sivil toplum kuruluşları, aileler, eğitimciler ve iş insanları da bu sürecin aktif paydaşları olmalıdır.

12. SONUÇ VE TALEBİMİZ

Sayın Başkonsolosum,

Dördüncü neslin inşası, yalnızca bir kimlik meselesi değildir. Aynı zamanda eğitim, kültür, meslek, toplumsal aidiyet ve gelecek meselesidir.

Çocuklarımızın hem Türkçeyi ve kendi kültürlerini iyi bilmelerini hem de Almancaya, Alman toplumuna ve yaşadıkları ülkenin değerlerine hâkim olmalarını istiyoruz.

Kendi kökleriyle bağını koruyan, yaşadığı topluma katkı sunan, iki dilli, donanımlı, özgüvenli ve evrensel değerlere saygılı bir nesil yetiştirmeliyiz.

Bunu gerçekleştiremediğimiz takdirde, yalnızca dilimizi ve kültürümüzü kaybetme riskiyle karşı karşıya kalmayacağız; aynı zamanda gelecek kuşakların eğitim, temsil ve toplumsal katılım imkânlarını da zayıflatmış olacağız.

Bu nedenle önerilerimin bir temenni listesi olarak kalmamasını, ilgili kurumların katılımıyla değerlendirilmesini ve somut bir eylem planına dönüştürülmesini talep ediyorum.

İlk aşamada Berlin'de bir Dördüncü Neslin İnşası Çalışma Grubu kurulmasını ve bu önerilerin öncelik sırasına göre ele alınmasını teklif ediyorum.

Çünkü mesele yalnızca bugünün çocukları değildir. Mesele, yarının Türk toplumunun nasıl şekilleneceğidir.

Biz dördüncü nesli inşa etmek istiyoruz. Bunun için önce onu inşa edecek kurumları, imkânları ve ortak iradeyi oluşturmalıyız.

Saygılarımla,

Müsadeniz olursa ha-ber.com  adresinde de yayınlayabilirim…

FİZİBİLİTE, FİNANSMAN VE UYGULAMA PLANLAMASI

Özel okulların açılması, üniversite öğrencilerine yönelik yurtların kurulması ve Türk-Alman üniversitelerinin hayata geçirilmesi, birbirinden farklı hukuki, mali, akademik ve idari şartlara bağlıdır. Bu nedenle söz konusu üç projenin ayrı ayrı ve kapsamlı fizibilite çalışmalarına tabi tutulması önerilmektedir.

Bu çalışmalar kapsamında:

·        Hukuki altyapı: Almanya'daki federal ve eyalet düzeyindeki mevzuat, izin süreçleri, eğitim standartları ve kurumsal yükümlülükler incelenmelidir.

·        Mali altyapı: İlk yatırım maliyetleri, işletme giderleri, sürdürülebilir finansman kaynakları, burs ve destek modelleri belirlenmelidir.

·        Akademik altyapı: Eğitim programları, öğretim kadrosu, akademik iş birlikleri, kalite standartları ve akreditasyon şartları değerlendirilmelidir.

·        Kurumsal altyapı: Projeleri yürütecek vakıf, dernek, eğitim kurumu veya diğer uygun tüzel kişilik modelleri araştırılmalıdır.

·        Uygulama takvimi: Her proje için kısa, orta ve uzun vadeli hedefler, aşamalar ve ölçülebilir başarı kriterleri oluşturulmalıdır.

Fizibilite çalışmalarının, Türkiye ve Almanya'dan eğitim uzmanları, hukukçular, mali müşavirler, akademisyenler, yatırımcılar ve ilgili kurumların temsilcilerinden oluşacak uzman ekiplerce yürütülmesi önerilmektedir.

Çalışmaların sonunda her proje için ayrı bir uygulama ve finansman raporu hazırlanmalı; hangi projenin hangi bölgede, hangi kaynaklarla, hangi takvim içerisinde ve hangi kurumsal yapı altında hayata geçirilebileceği somut biçimde ortaya konulmalıdır.

Temel yaklaşımımız şudur: Hedeflerimiz büyük olabilir; ancak bu hedeflere ulaşma yolumuz gerçekçi, planlı, hukuka uygun ve sürdürülebilir olmalıdır.